ورود به مرحله داوری نهایی

در بین آثار راه یافته به مرحله داوری نهایی مسابقه خودرو (بخش خودرو آینده) کار من هم هست.

بقیه آثار را در این آدرس ببینید.

http://www.irancartoon.ir/gallery/album263?page=5

 

یکسال گذشت

محمدرضا جان و اعظم همیشه مهربان، یکسال از هجرت عاشقانه تان می گذرد. با گذشت یکسال تنها می توانم آهی عمیق با تک تک سلولهایم بکشم و بگویم سخت دلتنگتانم.

گل پونه های وحشی دشت امیدم
وقت سحر شد
خاموشی شب رفت فردایی دگر شد
من مانده ام تنهای تنها
من مانده ام تنها میان سیل غمها

گل پونه ها نا مهربانی آتشم زد آتشم زد
گل پونه ها بی همزبانی آتشم زد
می خواهم اکنون تا سحر گاهان بنالم
افسرده ام دیوانه ام آزرده جانم

گل پونه های وحشی دشت امیدم
وقت سحر شد
خاموشی شب رفت فردایی دگر شد
من مانده ام تنهای تنها
من مانده ام تنها میان سیل غمها
من مانده ام تنها میان سیل غمها

 مراسم سالگرد: ۲۳ اسفند جمعه

باز هم توفیقی دیگر و لطفی دیگر از سوی خدا

خبرنگار فارس در جشنواره فجرآفرينان تقدير شد

خبرگزاري فارس: مريم سليمي، خبرنگار خبرگزاري فارس در جشنواره هنرهاي تجسمي فجرآفرينان تقدير شد.

به گزارش خبرنگار ايثار و شهادت خبرگزاري فارس، جشنواره هنرهاي تجسمي فجرآفرينان به همت معاونت پژوهش و ارتباطات فرهنگي بنياد شهيد و امور ايثارگران در 3 بخش طراحي پوستر، نقاشي و تصوير‌سازي با موضوع زندانيان سياسي قبل از انقلاب برگزار شد.

بنابراين گزارش، مريم سليمي، خبرنگار خبرگزاري فارس در بخش پوستر اين جشنواره مورد تقدير قرار گرفت.

این ترم هم 19

نمرات این ترم را هم دریافت کردم، علی رغم تلاش مضاعفی که این ترم داشتم معدلم باز ۱۹ شد. بازهم خدا را شکر.

تا شروع ترم جدید سعی کرده ام، از کاریکاتور غافل نمانم. از چند اثری که خلق کرده ام از بعضی راضی ام. اگر عمری بود و نتیجه ای داشت، آن کارها را تقدیم خواهم کرد.

و اما ..... سالگرد شهادت محمدرضای عزیزم و هجرت عاشقانه اعظم جان نزدیک است. این روزها زیاد خوابشان را می بینم و بیشتر و بیشتر از  هر وقت دیگر به یادشان هستم.

دلم برایشان تنگتر از همیشه شده است. کاش فرصت دیداری جز در خواب دست می داد و عاشقانه و خواهرانه سخت در آغوشم می فشردمشان.

من امروز پر از کاشهای تکراری ام و پر از دلتنگی و پر از بغض حسرت و پر از انتظار دیدار.

امسال، سال سختی را گذراندم. سالی با فریادهای زیر آب. بعضهایی که هربار باید فرو می بردم تا برغم دیگران نیافزایم. امسال تنهاتر از همیشه بود. فقط خدا بود و بهروز که لحظه ای ترکم نکردند.

ولی دیگران در مشکلاتش به راحتی از یادم  بردند و از غمم غافل مانند . گله ای نیست این است کار جهان. در نهایت با خود می گویم همه حق دارند. همه گرفتارند.

ولی در همین حال از عمق تنهایی و دلتنگی ام می هراسم و جز خدا پناهی نمی یابم و جز بهروز مامنی.

امسال بر خلاف تصور دیگران من نه دنبال نام بوده ام و نه نان. من رقابتی را با خود آغاز کردم. هربار خواستم از پا بیافتم و در گرداب غم فرو روم ، همتی کردم و اثری آفریدم و در مسابقه ای شرکتش دادم. من با آنچه از تلاش و موفقیت خلق می شد، به غمهایم لبخند می زدم و به خود ثابت می کردم که نباید از پا بیافتم. باید بایستم و ادامه دهم. هنوز هم چنین می کنم. امیدم به خدا است.